Select Page


Ważne pismo Zarządu Głównego OZPTD


 

Stobno, 24 październik 2011 r.

 

 

Pan Tomasz Połeć
Główny Inspektor Transportu Drogowego

Pan gen. insp. Andrzej Matejuk
Komendant Główny Policji

Pan Jacek Kapica
Szef Służby Celnej

Pan gen. bryg. SG Leszek Elas
Komendant Główny Straży Granicznej

 

W imieniu Zarządu Głównego Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Transportu Drogowego zwracamy się do Panów z żądaniem natychmiastowego wstrzymania wszelkich postępowań administracyjnych i egzekucyjnych w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za naruszenia przepisów art. 13 ust. 1 pkt 3 i art. 13ha – 13l ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Przepisy te określają m.in. sankcje za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd drogą objętą opłatą oraz za inne naruszenia związane z systemem elektronicznego poboru opłat zwanego Viatoll-em. Nasz wniosek uzasadniamy tym, iż działanie organów kontrolnych, o których mowa w art. 13l ust. 1 ustawy o drogach publicznych oraz podejmowane przez te organy decyzje administracyjne, opierają się wyłącznie na wskazaniach ww. systemu, a system ten pomimo upływu 3 miesięcy od jego uruchomienia ciągle działa wadliwie, co możemy udokumentować na konkretnych przykładach.

Wadliwe funkcjonowanie przejawia się m.in. błędnym wskazaniem o nieuiszczeniu opłaty, co skutkuje nałożeniem kary na kierowcę pojazdu, który przejechał przez wadliwie działającą bramkę. Jednym z przykładów może być nałożona w drodze administracyjnej kara w wysokości 99 tysięcy złotych na kierowcę zatrudnionego przez jednego z członków OZPTD, za którego pojazd opłata uiszczana jest od początku działania systemu Viatoll na zasadzie „postpaid”. „Postpaid” wyklucza możliwość niewniesienia opłaty co w sposób oczywisty dowodzi z jednej strony niewłaściwego działania bramownic, a z drugiej strony rażących błędów w założeniach samego systemu Viatoll. Przy płatności „postpaid” nie może być mowy o niewniesieniu opłaty, gdyż jest ona uiszczana dopiero po upływie określonego czasu. Tym samym dla pojazdów, które objęte są tzw. „postpaidem”, system powinien jedynie wskazywać brak urządzenia pokładowego w pojeździe lub też jego uszkodzenie.

Innym bardzo często zdarzającym się błędem systemu jest naliczanie kilkukrotnej opłaty za jeden przejazd. W niektórych przypadkach za jeden przejazd pojedynczego pojazdu naliczone zostały opłaty, których krotność wyraża się trzycyfrową liczbą. W ten sposób system błędnie wskazuje brak środków, które zostały wpłacone w wystarczającej wysokości na zasadzie przedpłaty. Skutkiem jest nałożenie kary na kierowcę pojazdu, którego konto jest puste na skutek złej funkcjonalności systemu. Wskazane wyżej rodzaje błędów nie wyczerpują wszystkich przypadków i zostały podane jedynie dla przykładu. Ilość tych błędów sygnalizowanych przez naszych członków podważa wiarygodność i legalność działań administracji rządowej w tym zakresie.

Niezależnie od wskazanego stanu faktycznego, wiarygodność i legalność systemu Viatoll, a tym samym prowadzonych na jego podstawie postępowań administracyjnych, podważa fakt nieprzeprowadzenia odpowiednich testów funkcjonalności, których pozytywny wynik powinien poprzedzać odbiór i uruchomienie systemu przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Ponadto – jak wynika z uzyskanych nieoficjalnie informacji – system i poszczególne jego elementy nie zostały poddane jakiejkolwiek kontroli metrologicznej lub równoważnym procedurom, a przecież na ich podstawie naliczana jest opłata adekwatna do liczby przejechanych przez pojazd kilometrów. Zastrzeżenia i wątpliwości budzi istnienie wymaganych certyfikatów, aprobat technicznych lub homologacji dla urządzeń będących częściami składowymi systemu. Tym samym brak jest podstaw faktycznych i formalnych do egzekucji rzekomych naruszeń związanych z jego funkcjonowaniem.

Niezależnie od wniosku o natychmiastowe zawieszenie wszelkich postępowań administracyjnych w ww. sprawach, Ogólnopolski Związek Pracodawców Transportu Drogowego wyraża dezaprobatę dla sposobu naliczania kar administracyjnych za naruszenia przepisów ustawy o drogach publicznych określających zasady działania sytemu Viatoll. Otóż w dotychczas wydawanych decyzjach administracyjnych o nałożenie kary pieniężnej przelicza się stawkę tej kary przez liczbę bramownic kontrolnych rejestrujących przejazd pojazdu. W naszej ocenie jest to działanie bezprawne ze względu na brak jakichkolwiek prawnie określonych przesłanek uzależniania wielokrotności nakładanej kary od ilości urządzeń kontrolujących przejazd. Ponadto należy wskazać, że łączna wysokość kary uzależniona jest od rozstrzygnięć pozaprawnych, czyli od rozstrzygnięć organizacyjno-technicznych o miejscu i liczbie lokalizacji ww. urządzeń. Sprowadzając rzecz ad absurdum można wskazać hipotetyczną sytuację, w której na jednej z dróg byłoby ustawionych tysiąc bramownic kontrolnych i tym samym łączna wysokość naliczonych kar za jeden przejazd tą drogą mogłaby w tym przypadku wynieść 3 miliony złotych.
Pragniemy wskazać, iż w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej wykorzystujących podobną do zastosowanej w Polsce technologię mikrofalową, kara za brak wniesionej opłaty nie jest uzależniona od długości przejechanej drogi, a tym bardziej od liczby bramek rejestrujących tzw. „incydenty”. Dla przykładu: w Austrii, wysokość kary wynosi zawsze 220 Euro, czyli 1/3 polskiej stawki. Na marginesie tej kwestii należy przypomnieć, iż już w 2008 roku podczas prac komisji sejmowej rozpatrującej nowelizację ustawy o drogach publicznych wdrażającą podstawy prawne dla obecnego systemu Viatoll krytykowaliśmy zbyt wysokie stawki kar, co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem uczestniczących w pracach przedstawicieli Ministerstwa Infrastruktury i Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. Nie przypuszczaliśmy jednak, że kwestia ta zostanie w praktyce sprowadzona do absurdu i kary będą mnożone do niewyobrażalnej wysokości, zatracając przy okazji ich proporcjonalność do samego naruszenia.

Chcielibyśmy przypomnieć, że w przypadku nakładania jakichkolwiek obowiązków lub ciężarów, a zwłaszcza kar pieniężnych, wykładnia prawna o charakterze rozszerzającym jest w demokratycznym państwie prawnym zabroniona. I tak, w przypadku nieuiszczenia opłaty za przejazd drogą krajową jedyną ustawową przesłanką, zgodnie z przepisem art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych, jest przejazd po konkretnej drodze krajowej. Tym samym kara pieniężna może być naliczana kilkukrotnie jedynie w przypadku kilkukrotnego przejazdu tą samą drogą lub wjazdu na więcej niż jedną drogę krajową objętą opłatą. Mając na uwadze powyższe argumenty, oczekujemy niezwłocznego uchylenia dotychczas wydanych decyzji administracyjnych w ww. sprawach.
Za Zarząd Główny OZPTD


Przewodniczący
Ogólnopolskiego Związku Pracodawców
Transportu Drogowego

Bolesław Milewski

Do wiadomości:
1) Pan Tadeusz Jarmuziewicz Sekretarz Stanu w Ministerstwie Infrastruktury,
2) Pan Krzysztof Kwiatkowski Minister Sprawiedliwości,
3) Pan Andrzej Seremet Prokurator Generalny,
4) Pani profesor Irena Lipowicz Rzecznik Praw Obywatelskich,
5) Pan Jacek Jezierski Prezes Najwyższej Izby Kontroli.


 

Katagoria: Sprawy przewoźnicze
Słowa kluczowe: 
Opublikowano 6 lat temu.