Select Page


Wspólne oświadczenie


 

w sprawie informacji kolportowanych wśród przewoźników na temat prac Podkomisji Sejmowej rozpatrującej druk sejmowy nr 812.

Od kilku już lat przedstawiciele największych organizacji przewoźników drogowych uczestniczą aktywnie przy pracach resortu transportu nad projektem kolejnej zmiany ustawy o transporcie drogowym. Procedowany obecnie w Sejmie RP rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 812) związany jest z obowiązkiem dostosowania polskiego prawa do nowych regulacji wspólnotowych związanych z tzw. pakietem drogowym, czyli trzema rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. o numerach 1071/2009, 1072/2009 i 1073/2009, w których zostały określone zasady dostępu do zawodu przewoźnika drogowego oraz warunki wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych. Przepisy tych rozporządzeń stosuje się wprost na terytorium naszego kraju od dnia 4 grudnia 2011 r.

Należy podkreślić, że krajowe przepisy wykonawcze mają bardzo ograniczone znaczenie wobec bezpośredniej skuteczności rozporządzeń wspólnotowych. Przepisy krajowe mają charakter wykonawczy, przede wszystkim wskazują organy administracji publicznej właściwe do prowadzenia poszczególnych  spraw, określają wysokości opłat za wydawania poszczególnych dokumentów czy też uszczegóławiają procedury ich wydawania, jak również wprowadzają sankcje za naruszenia obowiązującego prawa w tym zakresie.

Absolutnie niedopuszczalne jest wprowadzenie do krajowych przepisów postanowień, które pozostawałby w sprzeczności z prawem europejskim. Samo zaś prawo europejskie jest efektem prowadzonych kilka lat temu długotrwałych negocjacji i ścierania się interesów poszczególnych narodowych grup przewoźników z krajów członkowskich Unii Europejskiej. Na obecnym etapie jakiekolwiek zmiany w treści wiążących w całej Unii Europejskiej przepisów nie są możliwe.

W ostatnich dniach, co wprawia nas w zdumienie, krąży w środowisku przewoźników informacja, rozpowszechniana  przez jednego z lobbujących przedstawicieli lokalnych organizacji społecznych, jakoby Sejm RP przyjął podczas prac Podkomisji skrajnie niekorzystne dla polskich przewoźników rozwiązania…

Sprawa dotyczy kwestii związanej z możliwością utraty przez przedsiębiorcę lub zarządzającego transportem dobrej reputacji, czyli zagadnienia uregulowanego w rozporządzeniu wspólnotowym. Zgodnie z art. 6 ust 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009  „… za popełnienie poważnego przestępstwa lub nałożenia sankcji za jedno z najpoważniejszych naruszeń przepisów wspólnotowych, wymienionych w załączniku IV”,  wszczynane jest postępowanie kontrolne w siedzibie przedsiębiorcy celem ustalenia, czy w określonym przypadku i w danych okolicznościach utrata dobrej reputacji stanowiłaby nieproporcjonalna reakcję. Przepis prawa w przedmiotowej materii jest zupełnie jasny i nie pozostawia państwom członkowskim, w tym Polsce, możliwości określenia innej liczby naruszeń, które byłby podstawą do wszczęcia postępowania kontrolnego.

Ponadto należy podkreślić, że to właśnie na skutek połączonych i zgodnych działań przedstawicieli OZPTD, PIGTSiS i ZMPD, Podkomisja Sejmowa przyjęła rozwiązania o charakterze gwarancyjnym wobec przewoźników, których brakowało w rządowym projekcie. Dzięki zgodnej i konsekwentnej działalności tych organizacji, zabezpieczono przedsiębiorców przed możliwością automatycznej utraty dobrej reputacji i prawa do wykonywania zawodu.

Dzięki wspólnemu działaniu tych organizacji społecznych oraz rosnącemu zrozumieniu specyfiki branży przewozowej ze strony przedstawicieli rządu i Sejmu RP, udało się wprowadzenie procedury zobowiązującej właściwy organ do wydania decyzję o zachowaniu dobrej reputacji, jeżeli zostanie spełniona co najmniej jedna z następujących przesłanek:
a)    liczba stwierdzonych naruszeń jest nieznaczna do skali prowadzonych operacji transportowych,
b)    istnieje możliwość poprawy sytuacji w przedsiębiorstwie,
c)    cofnięcie zezwolenia miałoby negatywne konsekwencje społeczne dla samego przedsiębiorstwa i regionu (gminy) w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa.

Jednocześnie doprecyzowano przepisy wskazując, co należy rozumieć przez środki rehabilitacyjne, czyli zatarcie skazania lub wykroczenia, uznanie nałożonej sankcji administracyjnej za niebyłą.

W świetle powyższego, składanie podczas prac podkomisji sejmowej wniosków i propozycji oczywiście sprzecznych z prawem wspólnotowym przez pojedynczych, oderwanych od środowiskowej debaty i wydarzeń lobbystów, jest bezwartościową demagogią, której efektem może być wyłącznie podważenie wiarygodności partnerów społecznych takich jak OZPTD, ZMPD i PIGTSiS, z którymi lobbyści Ci pragną być kojarzeni.

Dlatego też, ww. organizacje ostrzegają swoich członków przed angażowaniem się w jakiekolwiek działania zmierzające do podważenia wypracowanych i korzystnych dla polskich przewoźników rozwiązań ustawowych wdrażających rozporządzenia europejskie. Ponadto działania takie prowadzone są wyłącznie w celu autopromocji lobbystów, którzy są w pełni świadomi bezpodstawności formułowanych demagogicznie i sprzecznie z prawem postulatów.

Ogólnopolski Związek Pracodawców Transportu Drogowego
Polska Izba Gospodarcza Transportu Samochodowego i Spedycji
Zrzeszenie Międzynarodowych Przewoźników Drogowych


 

Katagoria: Sprawy przewoźnicze
Słowa kluczowe: , , ,
Opublikowano 5 lat temu.