Select Page


Wybór karty paliwowej – o co zapytać emitenta


 

E-100 Jedną z przyczyn dużego ryzyka w przewozach drogowych jest to, że mienie o dużej wartości materialnej i wywiązanie się z obowiązków wobec partnerów powierzane jest kierowcy i zależy głównie od niego. Innymi słowy – drogi samochód, towar i karta paliwowa znajdują się w rękach człowieka nie zawsze dbającego o interes i reputację firmy przewozowej, w której pracuje.

Z powodu bezpośrednich i pośrednich strat, do których przyczyniają się kierowcy, podejrzeń o nieuczciwość pracowników i braku możliwości efektywnego kontrolowania sytuacji w trasie, wielu przewoźników samochodowych opisuje swój stan jednym słowem – rozpacz.
Bezpieczna karta paliwowa byłaby w stanie przejąć znaczną część trosk związanych z administracją i ryzykiem finansowym. Problem w tym, że nie ma całkowicie bezpiecznej karty, która pracuje sama bez żadnej kontroli. I nie ma co mydlić sobie oczu – mało prawdopodobne, aby kiedykolwiek taka powstała. Emitent kart paliwowych oferujący najbardziej nowoczesny i najlepiej zabezpieczony produkt, nie może zagwarantować stuprocentowego bezpieczeństwa karty!
Jak wybiera się kartę paliwową? Jakie pytania zadają przewoźnicy temu, kto ją oferuje? Jaki argument ma decydujące znaczenie przy wyborze? Przeważająca większość przewoźników odpowiada krótko i jednakowo na wszystkie trzy pytania: cena, cena, cena.
Często wybór dokonywany jest na podstawie zaledwie 1 proc. dodatkowej zniżki. Mistyka? Hipnoza? Jak inaczej wyjaśnić takie pochopne postępowanie, przecież już szybki obrachunek ujawnia, że błędne jest stawianie wyłącznie na cenę.
Przykład. Kurs Berlin – Moskwa – Berlin. Około 4000 km. Przy średnich wydatkach 30 l na 100 km, zużycie paliwa wynosi 1200 litrów. Średnia cena oleju napędowego w Rosji wynosi 0,6 euro za litr. W sumie 700-720 euro na kurs.
A teraz uwaga! 1 proc. zniżki pozwala zaoszczędzić 7 euro oszczędności na takim kursie, a „doświadczony” kierowca powołując się na mróz, wiatr w oczy i niedolewanie paliwa, jest w stanie przywłaszczyć sobie w czasie takiego kursu do 100 litrów paliwa. Straty firmy przewozowej wyniosą 60 euro! To prawie 10 razy więcej!
Nie ma wątpliwości, że prawidłową odpowiedzią przy wyborze karty jest: bezpieczeństwo, bezpieczeństwo, bezpieczeństwo.
Jaka powinna być nowoczesna karta paliwowa, aby odpowiadać wymogom bezpieczeństwa przewoźnika drogowego? Podzielimy system bezpieczeństwa karty podobnie jak w samochodzie – na aktywny i pasywny.

Aktywny system bezpieczeństwa karty

Podstawowym zadaniem aktywnego systemu bezpieczeństwa karty jest zapobieganie „awaryjnym sytuacjom”, czyli finansowym stratom i ryzyku ich wystąpienia.
Numer rejestracyjny. Numer samochodu na karcie jest podawany przy zamawianiu karty i stanowi on zabezpieczenie przed bezprawnym jej użyciem do zatankowania innego samochodu. Na pracowniku stacji musi spoczywać obowiązek sprawdzenia zgodności numeru rejestracyjnego pojazdu z numerem znajdującym się na karcie.
Dowód kierowcy. Numer tego dokumentu powinien być przyporządkowany do konkretnej karty w elektronicznym systemie bezpieczeństwa emitenta karty. W tym przypadku tylko po sprawdzeniu przez operatora stacji dokumentu i wprowadzeniu do terminala prawidłowego numeru system da zgodę na dokonanie transakcji za pomocą karty.
Kod PIN. Zasada działania PIN znana jest wszystkim. Problem jego użycia również jest dobrze znany przewoźnikom. Otrzymując 10, 50 lub 100 kart dla całej firmy przewozowej skrupulatny menedżer na każdej karcie nakleja numer PIN. W taki sposób karta wydana zostaje kierowcy i (!) taką kartą kierowca posługuje się na stacjach, a czasem, niestety, gubi ją wraz z naklejką. Starając się pomóc kierowcy menedżer robi niedźwiedzią przysługę. A przecież zapomniany przez kierowcę PIN do karty można teraz łatwo odzyskać samodzielnie w ciągu minuty poprzez stronę internetową emitenta kart.
Raport z każdej transakcji. Elektroniczna wiadomość zawierająca szczegółowy raport z każdej przeprowadzonej transakcji tankowania pojazdu pomaga w efektywniejszej kontroli wydatków, szczególnie jeśli każdy zatrudniony kierowca będzie wiedział, że jest taka możliwość kontroli.
Limity dobowe. Nie wszystkie karty paliwowe posiadają dobowe limity pieniężne lub (co jest jeszcze korzystniejsze) limity ilości tankowanych litrów. Najczęściej europejskie firmy nie oferują takiej usługi, zdecydowanie nie doceniając jej wartości jako zabezpieczenia karty. Ale również sztywno ustalone umową limity dobowego wydania paliwa nie stanowią zbyt wygodnego rozwiązania dla przewoźnika. Ważne, aby mieli Państwo możliwość elastycznego dokonywania zmian limitów w zależności od postawionych kierowcy zadań.
Kontrolny rachunek stacji. Zazwyczaj kierowca raportując wydatki okazuje tylko rachunek z terminala karty paliwowej, który otrzymał na stacji paliw po zatankowaniu. Terminale kart z reguły są autonomiczne, czyli niepowiązane z solidnie zabezpieczonym elektronicznym systemem ewidencjonowania i wydawania paliwa na stacjach. Stąd też wynika luka w systemie bezpieczeństwa większości kart. Operator może przypadkowo (lub umyślnie) pomylić się przy wprowadzaniu ilości litrów do terminala karty, wpisując przykładowo 550 zamiast 500 litrów!
Aby w przypadku używanej karty nie miało to miejsca można zażądać od emitenta kart paliwowych dublowania rachunku z terminala stacji. Wtedy kontrola wydatków przeprowadzana jest na podstawie porównania danych (data, godzina i liczba litrów) z obydwu rachunków.
Informacja o poprzednich transakcjach na kartę przeprowadzonych w ciągu 24 godzin, która drukowana jest na rachunku, pomoże nie tylko zdyscyplinować kierowcę, ale i znacznie ułatwi kontrolę i ewidencję wydatków.
Kontrola jakości paliwa i serwisu na stacji paliw – ważna zaleta, na którą należy zwrócić uwagę przy wyborze karty. Bazując na raportach z takich kontroli, mogą Państwo efektywniej planować kursy wybierając lepsze stacje, bezpieczne parkingi, itd.
Elektroniczny talon. Nowy etap w ewolucji kart paliwowych to tak zwany elektroniczny talon. Jest on szczególnie efektywny, ale wymaga poświęcenia czasu i uwagi. Wraz z jego wprowadzeniem gruntownie zmienia się podejście do organizacji kursów.
Obecnie większość przewoźników wydaje kierowcy tylko kartę, katalog stacji i trasę przejazdu. Później kierowca zdany jest na siebie. Szanse, że w drodze będzie w stanie wybrać najkorzystniejsze dla firmy oferty przy takim podejściu są wyjątkowo małe.
Elektroniczny talon pozwala wybrać najkorzystniejsze pozycje z oferty partnera paliwowego i „otworzyć” właśnie te stacje dla danej karty. Dodatkowo menedżer w firmie przewoźniczej wskazuje kiedy i ile paliwa kierowca może zatankować podczas kursu na każdej z wymienionych stacji. W innym czasie i na pozostałych stacjach karta nie będzie działała. Zmiany ustawień można dokonać zawsze samodzielnie na stronie internetowej emitenta kart i od razu będą one aktywowane.

Pasywny system bezpieczeństwa karty

Zaczyna działać w nietypowych sytuacjach i ma na celu wykluczenie lub zminimalizowanie strat. Chodzi o utratę karty i bezprawne jej użycie, próby zmowy operatora z kierowcą oraz przypadki, gdy w na koncie firmy kończą się środki.
Jeżeli karta została skradziona i znalazła się w rękach oszusta powinny zadziałać co najmniej trzy zabezpieczenia. Pierwszy – sprawdzenie kodu PIN, drugi – numeru tankowanego pojazdu i trzeci – numeru dowodu kierowcy. Łącznie mogą one stanowić stuprocentowe zabezpieczenie przed bezprawnym użyciem karty.
Częste transakcje w granicach limitu. Jeżeli algorytm korzystania z karty gwałtownie się zmienia i zamiast tankowania przykładowo po 500-1000 litrów raz lub dwa razy na dobę okazuje się, że na kartę paliwo tankowane jest częściej w mniejszych ilościach, system śledzenia transakcji z użyciem karty od razu powinien poinformować za pomocą szczegółowego raportu o podejrzanej dynamice transakcji. Przewoźnicy samodzielnie decydują wtedy czy zablokować kartę czy nie.
Ostrzeżenia przed możliwą blokadą. Jeżeli w celu dodatkowego zaoszczędzenia na cenie paliwa wybrano przedpłatę, jako formę rozliczania, niewykluczone jest, że odpowiednia do tego osoba nie sprawdzi na czas stanu konta i z powodu braku środków powstanie niebezpieczeństwo blokady wszystkich kart. Dlatego partner paliwowy powinien posiadać system zawczasu informujący o takiej możliwości. Najlepiej, by ostrzeżeń było kilka, kiedy na rachunku pozostaje 20 proc. i 10 proc. środków, a także aby były one rozsyłane nie tylko pocztą elektroniczną, ale również SMS.
Jako uzupełnienie poprzedniej usługi, w celu zapewnienia ciągłości pracy pojazdom, ważne jest aby wiedzieć jakie są możliwości rozwiązania tego problemu.
Pierwsza. Zaksięgowanie Państwa wpłaty niezwłocznie po okazaniu kopii potwierdzenia płatności, a nie dopiero po wpłynięciu pieniędzy na rachunek emitenta karty paliwowej. Jest to powszechnie praktykowane i uzależnia szybkości działania systemu bankowego.
Druga. Obiecana wpłata – jedynie obietnica dokonania wpłaty wystarczy do kontynuowania pracy przez pojazd.
Niezwłoczna blokada karty. Taką technologię posiada niewiele firm na rynku. Z reguły na blokadę zagubionej lub skradzionej karty emitenci ubezpieczając się przewidują od 48 do 72 godzin. Jest to bardzo długi czas i zdecydowanie nieodpowiadający potrzebom przewoźnika.
Przy nowoczesnej technice łączności przewoźnik ma prawo liczyć na niemalże natychmiastową blokadę karty. Powód do jej zablokowania może stanowić utrata karty, brak łączności telefonicznej z kierowcą w przeciągu jakiegoś czasu lub podejrzane transakcje (częste, nieduże w granicach limitu).
Rozwój. Obowiązkowo dowiedzcie się nad czym obecnie pracują specjaliści IT ewentualnego partnera paliwowego. Jednym z plusów powinna być długa lista usprawnień, które wkrótce zapewnią jeszcze lepsze zabezpieczenie karty paliwowej.
Można założyć, że teraz każda próba przekonania przewoźnika, że oferowana jest „najlepsza karta na świecie” już nie będzie w stanie zbić go z tropu. Przecież najważniejsze w karcie jest bezpieczeństwo. Być może ten poradnik pomoże dokonać właściwego wyboru.
Poradnik na bazie materiałów E-100

Ściągnij cały artykuł


 

Katagoria: paliwa i karty paliwowe, Raport
Słowa kluczowe: 
Opublikowano 6 lat temu.